رویای ۷۰ ساله اورسن ولز در راه سینما
اقتباس ولز از رمان کلاسیک «دن کیشوت» نوشته میگل د سروانتس در سال ۱۹۵۷ به عنوان یک فیلم تلویزیونی پشتیبانی شده توسط فرانک سیناترا آغاز شد، اما این طرح شکست خورد. پس از آن، ولز تا روز مرگش در سال ۱۹۸۵ روی آن کار کرد و هر زمان که میتوانست حامی مالی پیدا کند، در مکزیک، ایتالیا و اسپانیا صحنههایی از آن را میگرفت.
به گزارش گاردین، این تیم جدید وظیفه بازسازی این فیلم را به رهبری استوه ریامبائو، متخصص آثار ولز و رئیس پیشین آرشیو فیلم کاتالونیا بر عهده دارد. فیلمخانه ملی ایتالیا در رم باید ۵۰ هزار متر نگاتیو را دیجیتال کند و به ۵۰ هزار متر فیلم ۱۶ میلیمتری و ۳۵ میلیمتری در اسپانیا و ۸۰ دقیقه فیلم ۳۵ میلیمتری در فرانسه اضافه کند.
ریامبائو گفت: «ما فیلمنامه کاملی نداریم اما به اندازه کافی برای بازسازی آن وجود دارد. ما قرار نیست چیزی اختراع کنیم یا از جلوههای ویژه برای پر کردن شکافها استفاده کنیم. ایده این است که تا حد امکان نسخه اصلی را نشان دهیم، اما مثل کار روی یک موزاییک با قطعات گمشده است.»
اورسن ولز که فیلم نویسندگی، تهیهکنندگی، کارگردانی فیلم «همشهری کین» (۱۹۴۱) را بر عهده داشت و در آن نقشآفرینی نیز کرد، پروژه «دن کیشوت» را بچه خود مینامید و چندین نسخه از فیلمنامه را نوشت که نشان میدهد مطمئن نبوده چگونه آن را به پایان برساند.
ریامبائو گفت ولز شوخی کرده بود که قصد دارد عنوان فیلم را به «چه زمانی کار ساخت دن کیشوت را تمام میکنی؟» تغییر دهد. او گفت: «پس من هم همین را میگویم، چه زمانی بازسازی دن کیشوت را خواهیم دید؟ و پاسخ این است: «فکر میکنم حداقل تا سال ۲۰۲۸ به زمان نیاز داشته باشیم.»
