تکرار تلخ تاریخ برای ساموراییها
گروه ورزشی: تیم ملی ژاپن بازهم نتوانست در مراحل حذفی جام جهانی پیشروی کند.
برزیل با نتیجه ۲-۱ ساموراییها را حذف کرد و ژاپن به پنجمین شکست متوالی خود در مراحل حذفی جام جهانی رسید. این تیم اکنون رکورددار بیشترین حضور در مراحل حذفی است بدون حتی یک پیروزی است: ۵ بازی، ۵ شکست. این حذف، تلخترین نوع آن بود. ژاپن در دقیقه ۲۹ با گل فوقالعاده کایشو سانو پیش افتاد و تا نیمه دوم مقاومت کرد، اما نتوانست برتری را حفظ کند. کاسمیرو با ضربه سر بازی را مساوی کرد و مارتینلی در وقت اضافه، ضربه نهایی را زد. این سومین بار پیاپی بود که ژاپن در مراحل حذفی ابتدا جلو میافتد اما در نهایت حذف میشود: مقابل بلژیک ۲۰۱۸ (برتری ۲-۰، شکست ۳-۲)، کرواسی ۲۰۲۲ (برتری ۱-۰، باخت در پنالتی) و حالا برزیل ۲۰۲۶ (برتری ۱-۰، شکست ۲-۱).
خستگی در نیمه دوم
از نظر آماری، عملکرد ژاپن در این بازی قابل تحسین بود اما کافی نبود. آنها در نیمه اول برزیل را تحت فشار گذاشتند، مالکیت را محدود کردند و با دفاع فشرده و ضدحملات سریع، یکی از بهترین تیمهای تاریخ خود را به نمایش گذاشتند. اما در نیمه دوم، خستگی، تغییرات آنچلوتی و قدرت فیزیکی و تکنیکی برزیل برتری یافت. ژاپن ۷ شوت داشت در مقابل ۱۸ شوت حریف و نتوانست از موقعیتهای محدود خود بهره بیشتری ببرد. این بازی، تکرار الگویی آشنا برای ساموراییها بود: رسیدن به آستانه تاریخسازی اما ناتوانی در عبور از آن.ژاپن از جام ۱۹۹۸ اولین حضورش را آغاز کرد و به تدریج به قدرت آسیا تبدیل شد. صعود از گروه در ۲۰۱۰، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، و آن نمایش درخشان مقابل بلژیک در روسیه که تا دقایق آخر ۲-۰ جلو بودند، نماد پیشرفت فوتبال این کشور بود. هاجیمه موریاسو و شاگردانش در قطر ۲۰۲۲ با شکست اسپانیا و آلمان شوک بزرگی به فوتبال جهان وارد کردند، اما بار دیگر در یکهشتم نهایی مقابل کرواسی متوقف شدند. حالا در ۲۰۲۶، با وجود نسل بازیکنان لژیونری مانند کوبو، ایتو و دوان، همان داستان تکرار شد.
تفاوت در تجربه
این «نفرین» ریشه در عوامل متعددی دارد. مورد اصلی تفاوت سطح تجربه در بازیهای بزرگ است؛ برزیل با پنج ستاره جهانی و مربیای مانند کارلو آنچلوتی که صدها بازی حذفی را مدیریت کرده، در لحظات حساس کیفیت بالاتری نشان داد. عامل دیگر، فشار روانی حفظ نتیجه است. ژاپن وقتی جلو میافتد، حریفان قدرتمند با تغییرات تاکتیکی و تزریق انرژی تازه مثل تعویض مارتینلی معادلات را به هم میزنند. همچنین، سبک بازی ژاپن: فشرده، منظم و مبتنی بر استقامت در ۹۰ دقیقه یا بیشتر گاهی در برابر قدرت فیزیکی و فردی تیمهای آمریکای جنوبی و اروپایی به چالش کشیده میشود.
با این حال، نباید دستاوردهای ژاپن را نادیده گرفت. آنها بار دیگر ثابت کردند فوتبال آسیا دیگر «ضعیف» نیست. صعود به مرحله حذفی در سه جام متوالی، توسعه آکادمیها، لیگ قدرتمند و نفوذ بازیکنانشان در لیگهای برتر اروپا نشان از رشد ساختاری عمیق دارد. کارشناسان انگلیسی پس از بازی، از «شجاعت و سازماندهی» ساموراییها ستایش کردند و تأکید داشتند که این شکستها بخشی از مسیر یادگیری برای رسیدن به قله هستند.
