چشیدن طعم بازگشت پس از سالها
گروه ورزشی: تیم ملی برزیل به سلامت از مرحله اول حذفی جام جهانی عبور کرد.
برزیل تحت هدایت کارلو آنچلوتی با نتیجه ۲-۱ ژاپن را شکست داد و به مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد. پس از اینکه سانو در نیمه اول با حرکتی انفرادی ساموراییها را پیش انداخته بود. کاسمیرو با ضربه سر در دقیقه ۵۶ بازی را مساوی کرد و گابریل مارتینلی در دقیقه ۹۶ گل برتری را زد. این پیروزی نقطه عطفی تاریخی برای سلسائو است.برای اولین بار از یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۲ (برد ۲-۱ مقابل انگلیس)، برزیل در یک بازی حذفی جام جهانی موفق به بازگشت شد. طلسم ۲۴ سالهای که در شکستهای تلخ مقابل فرانسه ۲۰۰۶ (۱-۰)، آلمان ۲۰۱۴ (۷-۱)، هلند ۲۰۱۴ (۳-۰) و بلژیک ۲۰۱۸ (۲-۱) تکرار شده بود، سرانجام شکسته شد. همچنین، از بازی افتتاحیه جام ۲۰۱۴ مقابل کرواسی (۳-۱) به بعد، سلسائو برای اولین بار یک بازی باخته را به برد تبدیل کرد. این آمار نشاندهنده تحولی عمیق در ذهنیت و شخصیت تیمی برزیل تحت هدایت مربیگری ایتالیایی است.
تاریخ سازی
آنچلوتی، اولین مربی غیربرزیلی در تاریخ سلسائو در یک جام جهانی، با آرامش همیشگیاش روی نیمکت نشسته بود. حتی وقتی مارتینلی گل آخر را زد، «کارلتو» به زحمت واکنش نشان داد. نشانهای از تجربه هزاران بازی بزرگ در میلان، چلسی، رئال مادرید و… . او در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی بر «نگرش» بازیکنان تأکید کرد و گفت تیمش شایسته پیروزی بود. تنظیمات تاکتیکی نیمه دوم: افزایش عرض بازی، استفاده از ارسالهای اولیه و بهرهبرداری از ضعف فشردگی دفاعی ژاپن در جناحین، دقیقاً امضای او بود.
از نظر آماری، این بازی نمادی از تحول برزیل بود. ژاپن که با دفاع منظم و ضدحملات سریع شناخته میشود، نیمه اول را کنترل کرد، اما برزیل در نیمه دوم مالکیت را به ۶۲ درصد رساند و ۱۸ شوت به سمت دروازه زد. گل مارتینلی دیرترین گل برنده تاریخ بازیهای حذفی جام جهانی (بدون احتساب وقت اضافه از ۱۹۶۶) لقب گرفت. این پیروزی، یازدهمین صعود متوالی برزیل به یکهشتم نهایی را رقم زد، اما این بار با طعمی متفاوت: بدون درخشش ستارگان همیشگی مانند نیمار و با تکیه بر نسل جدید و تجربه کارلتو.تزریق آرامش
آنچلوتی از زمان ورود به برزیل در می ۲۰۲۵، فشار عظیمی را تحمل کرده است. انتظار ششمین ستاره روی پیراهن زرد، پس از ۲۴ سال ناکامی، او را به چالشی تاریخی انداخته. عملکرد اولیهاش پرنوسان بود اما در این جام، آرامش، انعطافپذیری تاکتیکی و مدیریت روانی کارلتو برزیل را به سمت موفقیت سوق داده. او برخلاف مربیان پیشین، بر تعادل بین تکنیک سنتی برزیلی و ساختار دفاعی مدرن تأکید دارد. حضور وینی، رایان و مارتینلی با سرعت و خلاقیتشان، در کنار کاسمیرو به عنوان لنگرگاه، این تعادل را نشان دادند.
ژاپن، به عنوان نماینده آسیا، بار دیگر شایسته تحسین بود. آنها برزیل را تا لبه پرتگاه بردند و نشان دادند فوتبال آسیا چقدر پیشرفت کرده. اما تجربه برزیل و لحظههای جادویی تفاوت را ساخت. این بازی دقیقاً همان چیزی بود که برزیل نیاز داشت: آزمونی سخت برای اثبات شخصیت قهرمانی.
