تهدید رویای مسی: نکند واقعا سراب باشد!
فرصت پیشرو از هر نظر استثنایی است؛ کسب دومین قهرمانی پیاپی جام جهانی، دستاوردی که هیچ کاپیتانی در تاریخ فوتبال به آن نرسیده است. اما تصویر این روزها به روشنی گذشته نیست؛ عملکرد مبهم، نشانههای بدنی نگرانکننده و نسل آرژانتینیای که بخشی از درخشش غرورانگیز سالهای قبل خود را از دست داده است.
آیا فوقستاره آرژانتینی توان حضور در این ضیافت بزرگ فوتبالی را دارد؟ این سوالی است که پس از نمایش ضعیف مسی در اولین بازی فصل جدید لیگ آمریکا (MLS) مطرح شده است. اگرچه نمیتوان تنها بر اساس یک مسابقه درباره وضعیت بدنی و فنی مسی قضاوت کرد، اما همان یک بازی سیگنالهای منفی و دلهرهآوری را برای مردم آرژانتین فرستاد؛ مردمی که تمام آرزوهایشان را در ساقهای یک نفر جستوجو میکنند.
فرصت استثنایی برای شکار تاریخ
شاید برخی تصور کنند مسی با فتح جام جهانی ۲۰۲۲ به هر آنچه در فوتبال ممکن بود رسیده است، اما او تشنه موفقیتهای بیشتر است. گواه این ادعا هم تداوم حضور او در میدان و تلاش شبانهروزیاش برای رسیدن به نسخه بعدی جام جهانی است. مسابقاتی که تابستان آینده به میزبانی آمریکا برگزار میشود، فرصتی است تا لئو برگی جدید به میراث خود اضافه کند و برای آخرین بار در صف بزرگان تاریخ قد علم کند. در صورت تکرار قهرمانی، او صرفا بازیکنی که دو بار فاتح جام شده نخواهد بود؛ مسی به اولین کاپیتان تاریخ تبدیل میشود که کشورش را به دو قهرمانی متوالی در جام جهانی رسانده است.
عملکرد فاجعهبار و خشمی که از فشارها پرده برداشت
مسی به خوبی میداند که جام جهانی ۲۰۲۶ به مثابه رقص آخر او در عرصه ملی است. لئو هرگز تصور نمیکرد سال جدید میلادی را با چنین عملکرد بد و شکست سنگینی آغاز کند. مسی که اینتر میامی را از یک تیم ته جدولی به قهرمان لیگ آمریکا و یکی از قدرتهای این کشور تبدیل کرده بود، با شکست مقابل لسآنجلس که ستارههایی مثل سون هیونگ مین و هوگو لوریس را در اختیار دارد، هوادارانش را ناامید کرد.
کاپیتان کهنهکار در این مسابقه فرسنگها با سطح همیشگیاش فاصله داشت؛ در حالی که رفقای قدیمیاش یعنی جوردی آلبا و سرجیو بوسکتس بازنشسته شدهاند و نقش لوییز سوارز هم به شدت کمرنگ شده است. طبق آمار اوپتا، مسی در طول ۹۰ دقیقه حتی یک ضربه در چارچوب نداشت. او بر خلاف عادت همیشگیاش تنها ۴۹ پاس داد که ۳۶ مورد آن سالم بود (دقت ۷۳.۵ درصد). از ۴ پاس بلند او نیز تنها ۲ پاس به مقصد رسید. اینتر میامی در کل بازی فقط ۳ شوت در چارچوب داشت و تنها یک موقعیت جدی خلق کرد.
اما موضوع فقط افت فنی نبود؛ خشم کمیاب مسی و اعتراض شدید او به داور پس از پایان مسابقه، از فشارهای روانی خردکنندهای پرده برداشت که او در این فصل حساس تحمل میکند. مسی با عصبانیت به سمت اتاق داوران هجوم برد و سوارز به سختی توانست او را آرام کند؛ رفتاری که حتی خطر محرومیت انضباطی از سوی سازمان لیگ آمریکا را برای او به همراه داشت.
صراحت لهجه و تردیدهای جدی
با استناد به وضعیت فعلی مسی، میتوان گفت ماجراجویی اعجوبه آرژانتینی در جام جهانی آنطور که برخی تصور میکنند، ساده نخواهد بود. لئو پیش از این با صراحت اعلام کرده بود که اگر احساس کند در سطح مطلوب نیست، از بازیهای ملی خداحافظی میکند. بنابراین ماههای آینده در لیگ آمریکا برای اتخاذ این تصمیم سرنوشتساز کلیدی خواهد بود.
مسی هنوز حضورش در جام جهانی را قطعی نکرده است. او اکتبر گذشته گفته بود: «دوست دارم آنجا باشم، به شرطی که شرایط بدنی خوبی داشته باشم و بتوانم مهره موثری برای تیمم باشم.» او همچنین اضافه کرد: «وقتی پیشفصل را با اینتر میامی شروع کنم، روز به روز وضعیتم را ارزیابی میکنم تا ببینم آیا واقعا میتوانم در بهترین فرم باشم یا خیر. من برای جام جهانی بسیار هیجانزده هستم.»
نکته امیدوارکننده برای آلبیسلسته این است که آنها آخرین کوپا آمهریکا را در حالی فتح کردند که مسی در اوج همیشگی نبود. کاپیتان مثل جام جهانی قطر تاثیرگذار ظاهر نشد، اما همتیمیهایش مسئولیت را به دوش کشیدند؛ به ویژه وقتی که او در فینال به دلیل مصدومیت مجبور به ترک زمین شد. با این حال، لیونل اسکالونی هنوز آماده نیست به آیندهای بدون برترین گلزن تاریخ تیمش فکر کند. او دسامبر گذشته گفت: «خود لئو تصمیم میگیرد و ما از هر تصمیمی حمایت میکنیم. در ظاهر همه چیز خوب است، اما ۶ ماه زمان زیادی است و هنوز وقت داریم.»
به صدا درآمدن ناقوس خطر برای مدافع قهرمانی
پیش از این تصور میشد بالا رفتن سن مسی و افت بدنی او چالش بزرگی نیست، چون دوندگی بازیکنان جوانتر جور او را میکشد، اما واقعیت چیز دیگری را نشان میدهد. گزارشهای اخیر رسانههای آرژانتینی حاکی از آن است که اسکالونی به شدت نگران سطح آمادگی چندین بازیکن کلیدی خود در این مقطع حساس است.
بسیاری از عناصری که در قطر در کنار مسی به قهرمانی رسیدند، با افت فاحشی روبرو شدهاند. الکسیس مکآلیستر دیگر آن بازیکن فصل پیش لیورپول نیست؛ لائوتارو مارتینز دوباره با مصدومیت دست و پنجه نرم میکند و حدود یک ماه دور از میادین خواهد بود. کریستین رومرو در تاتنهامی که برای فرار از سقوط میجنگد روزهای سختی را میگذراند و به دلیل اخراج مقابل منچستریونایتد و محرومیت ۴ جلسهای، هدف خشم هواداران قرار گرفته است.
اوضاع در خط حمله هم تعریفی ندارد؛ خولین آلوارز از نوامبر گذشته در ۱۴ بازی متوالی لالیگا موفق به گلزنی نشده و تنها یک پاس گل داده است. جوانانی مثل الخاندرو گارناچو هنوز به بلوغ مورد انتظار نرسیدهاند و نیکولاس اوتامندی در ۳۸ سالگی رمق گذشته را ندارد. در حالی که بنفیکا هم در کورس قهرمانی پرتغال قدرت همیشگی را ندارد، هنوز جانشین مشخصی برای آنخل دیماریا پیدا نشده است.
در میان تمامی این بحرانها، رسیدن مسی به بهترین فرم ممکن برای تانگو یک ضرورت حیاتی است؛ آنها برای دفاع از عنوان قهرمانی و فرار از سرنوشت تلخ قهرمانان پیشین مثل فرانسه ۲۰۰۲، ایتالیا ۲۰۱۰، اسپانیا ۲۰۱۴ و آلمان ۲۰۱۸ که در دور گروهی حذف شدند، به معجزه دوباره لئو نیاز دارند.
