فرسایش جنگ و ظرفیت آن؛ ترامپ به دنبال گسترش درگیری نیست اما&#۸۲۳۰;
گروه سیاسی: داوود حشمتی در کانال امتداد نوشت: درگیری ایران و آمریکا از اوائل شب ۱۰ شهریور آغاز شد و پیام های ترامپ نشان میدهد که خواهان تداوم درگیری نیست. اما این لزوما آن چیزی نیست که ایران هم می خواهد. برخلاف تصور ترامپ به نظر میرسد درگیری گسترده خواهد شد. اواخر شب سنتکام حمله به اهدافی در جنوب ایران را تأیید کرد و گفت این عملیات در واکنش به آنچه تلاش سپاه برای تهدید کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز و نیروهای آمریکایی در منطقه خوانده شده، انجام شده است. همزمان، گزارشهای اولیه از شنیده شدن انفجار در بندرعباس، قشم، سیریک، چابهار و کنارک منتشر شد.
در سیستانوبلوچستان، معاون امنیتی استاندار اصابت چهار پرتابه در چابهار و کنارک را تأیید کرد. در هرمزگان اما معاون استاندار در ساعات نخست گفت هنوز اصابت هیچ پرتابهای در استان تأیید نشده است. در ادامه، مقامهای نظامی ایران از سپاه و ارتش بر روی پاسخ به حملات آمریکا تاکید کرده و اعلام کردند پایگاهها و منافع آمریکا در منطقه هدف قرار خواهند گرفت. همزمان گزارشهایی درباره شلیک موشکهای ایرانی به سمت پایگاههای آمریکا منتشر شد که در زمان انتشار این بسته هنوز بهطور رسمی تأیید نشده بود.
واشنگتن نیز از ادامه عملیات خبر داده است. ترامپ تهدید کرده در صورت پاسخ ایران، حملات شدیدتری انجام خواهد شد و مدعی شده عملیات آمریکا با هدف جلوگیری از مینگذاری در تنگه هرمز صورت گرفته است. یک مقام آمریکایی نیز گفته بود شمار حملات ممکن است به حدود ۱۰۰ مورد برسد.
در همین حال، گزارشهایی از فعالیت گسترده هواپیماهای شناسایی و سوخترسان آمریکا در منطقه منتشر شده و وزارت خارجه این کشور به شهروندان آمریکایی درباره احتمال لغو پروازها و بسته شدن حریمهای هوایی هشدار داده است. در جریان حمله به یک عروسی در شهرستان سیرک شهروندان مجروح شدند و دو نفر به شهادت رسیدند.
بازار نفت نخستین واکنش اقتصادی را نشان داد و قیمت نفت برنت در جریان این تحولات از ۹۳ دلار عبور کرد و سپس به بالای ۹۶ دلار رسید. این جهش نشان میدهد بازار بیش از خود حملات، نگران سرایت درگیری به تنگه هرمز و جریان انرژی است. در ایران، ستاد کل نیروهای مسلح از وارد کردن «ضربات کوبنده» به آمریکا سخن گفته و پزشکیان نیز تأکید کرده است که ایران دنبال جنگ نیست، اما در برابر تجاوز پاسخ خواهد داد.
در نتیجه می توان گفت که تصویر فعلی، بیش از آنکه از پایان یک عملیات خبر دهد، از آغاز یک دور تازه از رویارویی حکایت دارد. اگرچه ترامپ امیدوار است ایران در سطحی پایین تر به این حملات پاسخ دهد، اما به نظر میرسد در ایران جمع بندی بر روی این مساله صورت گرفته که جنگ امروز میتواند بهتر از جنگ آینده باشد.
فرسایش جنگ و ظرفیت آن
احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت: دیشب باز هم پهپادها و موشکها و بمبهای ارتش آمریکا بر سر مردم شهرهای جنوبی کشور فرود آمدند. در کنار آسیبهای مادی، شماری از هموطنان ما قربانی شدند. یک مجلس عروسی در کوهستک به عزا تبدیل شد.
در مقابل، نیروهای ایرانی نیز پایگاههای آمریکا در خاورمیانه را با موشک مورد هدف قرار دادند.
همه میپرسند این زد و خوردها قرار است تا کی ادامه یابد و به کجا ختم شود؟
واقعیت این است که پاسخ روشنی برای این دو پرسش وجود ندارد.
طرف آمریکایی مواضع تناقضآلود دارد. از یک طرف بر ادامهٔ فشار تا فروپاشی امنیت و اقتصاد کشورمان تأکید میکنند و از طرف دیگر هدف از فشارها را وادارسازی سران جمهوریاسلامی برای بازگشت به میز مذاکره میدانند!
در طرف ایرانی به رغم اصرار دائمی بر لزوم وحدت و انسجام اجتماعی از سوی مقامهای مسئول، صدای واحدی در بارهٔ جنگ به گوش نمیرسد.
در حالی که سران قوا هدف خود را احیای تفاهمنامه و اجبار آمریکا به اجرای مفاد آن اعلام میکنند، صداهای بسیار دیگری از داخل حکومت بر مخالفت با تفاهمنامه، تداوم و گسترش جنگ و ضرورت توسل به عملیات پیشدستانه پافشاری میکنند.
با این حساب، فضا در هر دو سوی جنگ مبهم و نامشخص است. تا چنین باشد جنگ در همین مسیر فرسایشی خود به صورت متناوب ادامه پیدا خواهد کرد.
مسئلهٔ اصلی اما این است که جنگ فرسایشی به صورت کنونی آن تا چه نقطهای ظرفیت تداوم دارد؟ واضح است که ظرفیتها در هر دو سوی جنگ محدود است و امکان ادامهٔ شرایط کنونی حتی برای چند ماه آینده هم وجود ندارد.
بنابراین، بسیار محتمل است که اتفاقی دراماتیک سبب تغییر مسیر کنونی شود. آن اتفاق چه ماهیتی خواهد داشت و سرنوشت منازعه را به چه سمتی رقم خواهد زد؟
ماهیت “اتفاق” شانسی و تصادفی بودن آن است و پیشبینیپذیر نیست. هر نوع پیشبینی در این باره به منزلهٔ پرتاب تیر در تاریکی است. چنین تیری حتی اگر به هدف هم اصابت کند از سر اتفاق است و نشانهٔ دانش و مهارت پیشبینیکننده نیست!
در فرهنگ ما به این اتفاقات، قضا و قدر میگویند و الان سرنوشت ما به قضا و قدر گره خورده است.
فقط میتوان دعا کرد که حسنالقضا در پیش باشد.
