صعود ۳ برابری مهاجرت جهانی نمایان شد
آمار مهمی که در بحثهای مربوط به مهاجرت جهانی نقل میشود، به یک روش شمارش برمیگردد، به این صورت که جمعیت متولدین خارج از کشور که هر پنج سال توسط سازمان ملل متحد شمارش میشود اما اگر این شمارش را با شمارش دیگری مقایسه کنید، متوجه خواهید شد که تعداد افراد جابجا شده چقدر است.
شمارش مهاجران بر اساس این روش، دههها، تقریبا ثابت بود و این فرض که سرعت جهانی مهاجرت ثابت استرا شکل داد، اما سال به سال، داستان متفاوتی ساخته شده بود.
نتایج تحقیق جدید، مهاجرت را بهعنوان رکورد سالانه برای هر کشور از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ بازسازی کرد و نرخ ظاهرا ثابت، تقریبا سه برابر شده بود.
مهاجرت سالانه بین کشورها از آغاز هزاره جدید تقریبا سه برابر شده است و از حدود ۱۳ میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ به تقریبا ۳۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ رسیده است. این جهش، نتیجه افزایش جمعیت جهان نیست، زیرا سهم نرخ مهاجرت نیز از حدود دو نفر در هر ۱۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۰ به تقریبا پنج نفر در هر ۱۰۰۰ نفر تا سال ۲۰۲۳ افزایش یافته است.
شکاف در تخمینهای قبلی
تخمینهای قدیمیتر بر اساس شمارشهایی بودند که در فواصل پنج ساله توسط سازمان ملل متحد و فواصل ۱۰ ساله توسط بانک جهانی منتشر میشدند. این شمارشها به شما میگویند که چه تعداد از افراد متولد خارج از کشور در یک لحظه مشخص در جایی زندگی میکنند. کسی که در سال ۲۰۲۰ شمارش شده، ممکن است سال قبل یا ۳۰ سال قبل نقل مکان کرده باشد و شکافهای بین این دو، بخش زیادی را در بر میگیرد.
برخی از مسیرهای مهاجرتی بر نقشه مدرن مهاجرت تسلط دارند. خاورمیانه بیشترین جریان ورودی را در بین تمام مناطق به خود جذب کرده است که بیشتر آنها کارگرانی از جنوب آسیا و فیلیپین بودهاند.
از سال ۲۰۱۰ به بعد، مهاجرت از بنگلادش به عربستان سعودی به تنهایی بهطور متوسط حدود ۳۰۰ هزار نفر در سال بوده است. مقیاس این مهاجرت کاری به راحتی دست کم گرفته میشود. تخمین زده میشود که از سال ۲۰۱۰ به میزان ۱۹میلیون نفر هند، پاکستان و بنگلادش را به مقصد عربستان سعودی، قطر، بحرین و امارات متحده عربی ترک کردهاند. این رقم، ۱۳.۶ میلیون نفری را که از سال ۱۹۹۰ در کل دوره از مکزیک به آمریکا نقل مکان کردهاند، کوچک جلوه میدهد.
اروپا تقریبا هر ساله رتبه اول جابجایی در یک منطقه واحد را در اختیار دارد و استثنا در اوایل دهه ۱۹۹۰ بود که کشورهای جنوب صحرای آفریقا برای مدت کوتاهی در جریان تحولات پیرامون جنگ داخلی رواندا از آن پیشی گرفتند. بزرگترین جابجایی یک ساله در کل تاریخ، پرواز سال ۱۹۹۴ حدود ۹۵۰ هزار نفر از رواندا به جمهوری دموکراتیک کنگو بود.
در طول سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، تخمین زده میشود که ۷۹ هزار نفر متولد نیجریه به چاد، نیجر و کامرون مهاجرت کردند.
بازنگری قابلتوجه شامل روسیه میشود، ارقام سازمان ملل حاکی از جریان ورودی ثابت از اواسط دهه ۱۹۹۰ است، اما برآوردهای جدید نشان میدهد که مهاجرت خالص روسیه در واقع حدود سال ۲۰۰۵ منفی شده است و تعداد افرادی که از کشور خارج میشوند بیشتر از افرادی است که وارد میشوند.
چرا این روند ادامه یافت؟
مهمترین عوامل موثر بر مهاجرت شامل کیفیت زندگی و توسعه اقتصادی میشوند و نوعی تغییر است که در طول دههها ایجاد میشود، نه نوعی که در یک تیتر واحد ظاهر شود.
جنگها و بحرانها باعث افزایش چشمگیر مهاجرت میشوند که تیتر خبرها میشود، اما به نظر میرسد که فشار مداوم رو به بالا بر مهاجرت به توسعه و ایجاد تغییرات جمعیتی در طول دههها برمیگردد.
این کاهشها همان داستان را به صورت معکوس روایت میکنند. مهاجرت فقط دو بار بهطور پایدار کاهش یافت که در طول بحران مالی ۲۰۰۹-۲۰۰۸ و همهگیری ۲۰۲۰ بود.
بر اساس گزارش ارث، تا قبل از این پژوهش، جهان هیچ گزارش سالانه ثابتی از اینکه چه کسی به کجا نقل مکان میکند، نداشت. این حوزه بر این اساس بود که جریانهای مهاجرت جهانی تقریبا ثابت ماندهاند و هر دوی این موارد تغییر کردهاند.
این نرخ به مدت دو دهه در حال افزایش بوده و این افزایش اکنون با جزئیات سالانه در تمام ۲۳۰ کشور و سرزمینی که سازمان ملل متحد به رسمیت میشناسد، قابل مشاهده است.
