بهشت و جهنم از ساقهای سامان گذشت!
گروه ورزشی: سامان قدوس در مصاف با نیوزیلند در فاز هجومی نمایش فوقالعادهای داشت و در فاز هجومی به همین اندازه بد بود!
تیم ملی فوتبال ایران در حالی مقابل نیوزیلند در اولین بازی جام جهانی به نتیجهای بهتر از تساوی 2-2 دست پیدا نکرد که امیر قلعهنویی از آرایش 2-4-4 در این مسابقه استفاده کرده بود؛ آرایشی که البته در آن مهدی طارمی کمی عقبتر از شهریار مغانلو بازی میکرد. در این آرایش کنترل میانه میدان هم به سعید عزتاللهی و سامان قدوس سپرده شده بود که در پست هافبک دفاعی و یک خط جلوتر از مدافعین میانی، نقشی کلیدی ایفا میکردند. با این حال در پایان مسابقه عملکرد این دو بازیکن به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و یکی از دلایل موقعیتهای متعددی که نیوزیلندیها روی دروازه علیرضا بیرانوند ایجاد کردند و 2 گل هم زدند، سهلانگاری این دو عنوان شد. در این مطلب اما به صورت خاص قصد داریم به بررسی عملکرد سامان قدوس بپردازیم که نمایش ویژهتری در مقایسه با عزتاللهی داشت و رد پای او روی تمام گلهای مسابقه دیده میشود.
رویِ سیاه نمایش قدوس مقابل نیوزیلند
تیم ملی در فاز دفاعی اصلا نمایش خوبی نداشت. این البته موضوع جدیدی نیست و کسی را شگفتزده نکرد؛ چرا که طی ماهها و سالهای اخیر بارها درباره ساختار ضعیف دفاعی تیم ملی نوشته و گفته شده ولی امیر قلعهنویی و دستیارانش درنهایت نتوانستند تیم ملی را با وضعیت دفاعی منسجمی به مسابقات جام جهانی وارد کنند. در واقع حفظ ارتباط و فاصله مناسب بازیکنان در فاز و ساختار دفاعی همواره با مشکل مواجه بوده و شاید یکی از دلایل دو اشتباه مرگبار سامان قدوس هم همین موضوع بوده است.
مرور تصاویر آهسته 2 گل نیوزیلند نشان میدهد که سامان قدوس میتوانست با سختگیری بیشتر، مانع از دبل «الی جاست» شود که فیزیک مناسبی هم نداشت اما هافبک تیم ملی در لحظههای آخر به شکل عجیبی دست از تعقیب حریف برمیداشت؛ قدوس روی گل اول نیوزیلند، کریس وود را به شکل عجیبی پس از پاس دادن و فرار به محوطه جریمه، آزاد گذاشت و روی گل دوم هم در موقعیت بسیار خطرناکتری ترجیح داد، پا به پای جاست حرکت نکند!
روی درخشان و آشنای سامان
سامان قدوس یکی از درخشانترین بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران در سالهای گذشته بوده که هیچگاه پتانسیل واقعی او دیده نشده است. البته که کیفیت در تکتک حرکات و تصمیمات این بازیکن دیده میشود. نمونه این کیفیت در مصاف با نیوزیلند هم دیده شد. قدوس روی گل اول مسابقه که توسط رامین رضاییان به ثمر رسید، با یک بغلپای تماشایی و دقیق، پاس رامین رضاییان را به شهریار مغانلو رساند و چند ثانیه بعد رضاییان که توپ را دنبال کرده بود، بدون دردسر گل اول را به ثمر رساند.
نمایش قدوس روی گل دوم بیشتر به چشم میآید. در واقع اگر تعویض فوقالعاده منطقه بازی با پاس استثنایی و دقیق سامان قدوس نبود، رامین رضاییان به هیچوجه زمان مناسب برای ارسال دقیق خود پیدا نمیکرد و محبی نمیتوانست آن گل فوقالعاده را به ثمر برساند.
قلعهنویی و یک تصمیم سرنوشتساز
سامان قدوس بیشتر بازیکنی با ویژگیهای هجومی شناخته میشود تا خصوصیات تدافعی. در واقع آنچه از قدوس در ذهن اهالی فوتبال باقی مانده، خلاقیت در لحظات کلیدی، پاسهای دقیق بلند و کوتاه، قدرت حفظ توپ بالا و تکنیک قابل قبول است. در این شرایط کارلوس کیروش خیلی از قدوس استفاده نمیکرد و اگر استفاده هم میکرد، در پست شماره 10 بود. قلعهنویی اما تصمیم گرفته از قدوس در پست شماره 8 استفاده کند که در مصاف با نیوزیلند تبعات مثبت و منفی زیادی داشت. حالا باید دید امیر قلعهنویی در دو دیدار باقی مانده مقابل بلژیک و مصر هم از قدوس در پست شماره 8 استفاده میکند یا یک خط او را جلوتر میبرد تا وظایف دفاعی خطرناکی به او سپرده نشود.
قدوس و نیاز به مسئولیتپذیری بیشتر
مرور تصاویر آهسته 2 گل نیوزیلند نشان از سهلانگاری و مسئولیتناپذیری سامان قدوس دارد. این نمایش بیشک لکه سیاهی در کارنامه سامان قدوس است که اگر سختگیری بیشتری از خود نشان میداد، شاید تیم ملی با نتیجه بهتری از زمین خارج میشد. این بیشک موضوعی است که قدوس باید درباره آن تفکر و جدیت بیشتری داشته باشد.
