حالا نوبت توست، آقای کریستیانو!

گروه ورزشی: پس از درخشش امباپه، هالند و فوق ستاره جهان فوتبال لیونل مسی، نوبت به کریستیانو رونالدو رسیده است.

جام جهانی ۲۰۲۶ برای پرتغال با مسابقه‌ای آغاز می‌شود که روی کاغذ شاید ساده به نظر برسد، اما در دل خود داستان‌های جذابی را پنهان کرده است. در یک سوی میدان کریستیانو رونالدو قرار دارد؛ اسطوره‌ای که در ۴۱ سالگی برای ششمین بار در جام جهانی حاضر می‌شود و همچنان رویای فتح بزرگ‌ترین جام فوتبال را در سر دارد. در سوی دیگر، جمهوری دموکراتیک کنگو ایستاده؛ تیمی که پس از ۵۲ سال دوری، دوباره به مهم‌ترین صحنه فوتبال جهان بازگشته است.
پرتغال با نسل طلایی دیگری وارد مسابقات شده و بسیاری از کارشناسان آن را یکی از مدعیان جدی قهرمانی می‌دانند. با این حال جام جهانی بارها ثابت کرده که فاصله میان مدعیان و شگفتی‌سازان آن‌قدرها هم زیاد نیست. لئوپاردها امیدوارند در نخستین شب حضورشان در جام جهانی، روایت متفاوتی را رقم بزنند و کار را برای شاگردان روبرتو مارتینس دشوار کنند.
آخرین فرصت مردی که همه رکوردها را شکسته است
برای کریستیانو رونالدو، جام جهانی ۲۰۲۶ چیزی فراتر از یک تورنمنت معمولی است. ستاره پرتغالی در حالی پا به ششمین جام جهانی دوران حرفه‌ای خود می‌گذارد که پیش از این هیچ بازیکنی موفق به ثبت چنین رکوردی نشده بود. او سال‌هاست تقریباً تمام افتخارات ممکن را به دست آورده، اما جام جهانی همچنان تنها قطعه گمشده پازل دوران حرفه‌ای‌اش باقی مانده است.
رونالدو که با پنج گل بهترین گلزن پرتغال در مرحله مقدماتی بود، همچنان مهره اصلی تیم مارتینس محسوب می‌شود. مهاجم النصر اکنون دومین بازیکن مسن تاریخ جام جهانی به شمار می‌رود، اما عطش رقابت در او هنوز دیده می‌شود. دیدار برابر جمهوری دموکراتیک کنگو نخستین گام او در مسیری است که شاید آخرین تلاشش برای رسیدن به بزرگ‌ترین افتخار فوتبال ملی باشد.
نسلی که می‌خواهد از تاریخ عبور کند
پرتغال در دو دهه گذشته بارها به عنوان یکی از مدعیان جام جهانی وارد مسابقات شده، اما هرگز نتوانسته از مقام سومی سال ۱۹۶۶ فراتر برود. آنها در سال ۲۰۰۶ تا نیمه‌نهایی پیش رفتند و در دوره‌های اخیر نیز همیشه در میان تیم‌های مدعی قرار داشتند، اما هیچ‌گاه نتوانستند به فینال برسند.
با این حال تیم فعلی شاید کامل‌ترین نسخه پرتغال در سال‌های اخیر باشد. برونو فرناندس، ویتینیا، برناردو سیلوا، ژائو نوس، رافائل لیائو و پدرو نتو کیفیتی به ترکیب این تیم داده‌اند که کمتر کشوری در جهان از آن برخوردار است. شاگردان روبرتو مارتینس با ۲۰ گل در شش مسابقه مقدماتی راهی جام جهانی شدند و حالا امیدوارند در خاک آمریکا بهترین عملکرد تاریخ خود را ثبت کنند.
بازگشتی که نیم قرن طول کشید
در سوی مقابل، جمهوری دموکراتیک کنگو یکی از احساسی‌ترین داستان‌های جام جهانی ۲۰۲۶ را روایت می‌کند. آخرین حضور این کشور در جام جهانی به سال ۱۹۷۴ بازمی‌گردد؛ زمانی که با نام زئیر در مسابقات شرکت می‌کرد. از آن زمان نسل‌های متعددی از فوتبالیست‌های کنگویی آمدند و رفتند، اما هیچ‌کدام نتوانستند دوباره کشورشان را به این رقابت‌ها برسانند.
سرانجام شاگردان سباستین دزابره این طلسم را شکستند. آنها پس از عبور از مراحل دشوار انتخابی آفریقا و پیروزی در پلی‌آف بین‌قاره‌ای برابر جامائیکا، بلیت حضور در جام جهانی را به دست آوردند. همین صعود باعث شد فوتبال در این کشور دوباره جان بگیرد و حالا میلیون‌ها نفر امیدوارند تیمشان در بازگشت به بزرگ‌ترین تورنمنت جهان تنها نقش یک میهمان را ایفا نکند.
ویسا و باکامبو؛ امیدهای لئوپاردها
جمهوری دموکراتیک کنگو شاید از نظر ستاره‌های بین‌المللی قابل مقایسه با پرتغال نباشد، اما در خط حمله بازیکنانی در اختیار دارد که می‌توانند هر دفاعی را آزار دهند. یوآن ویسا پس از درخشش در لیگ برتر انگلیس به مهم‌ترین مهره هجومی تیم تبدیل شده و بسیاری او را کلید موفقیت لئوپاردها در این جام می‌دانند.
در کنار او، سدریک باکامبو همچنان یکی از باتجربه‌ترین مهاجمان فوتبال آفریقا محسوب می‌شود. حضور بازیکنانی مانند آرون ون‌بیساکا، اکسل توانزبه و چنسل امبمبا نیز باعث شده کنگو تیمی منظم‌تر از گذشته باشد. اگر این تیم بتواند ساختار دفاعی خود را حفظ کند، احتمالاً فرصت‌هایی برای ضربه زدن به پرتغال در ضدحملات به دست خواهد آورد.
پیش‌بینی مسابقه
روی کاغذ اختلاف فنی دو تیم کاملاً مشخص است. پرتغال تقریباً در تمام خطوط بازیکنان باکیفیت‌تر و باتجربه‌تری در اختیار دارد و همین مسئله باعث شده ابررایانه اوپتا بیش از ۵۴ درصد شانس پیروزی را برای آنها در نظر بگیرد. با این حال فوتبال بارها نشان داده که جام جهانی همیشه از منطق کاغذی پیروی نمی‌کند.
جمهوری دموکراتیک کنگو به خوبی می‌داند که برای کسب امتیاز باید بازی را فشرده و کم‌موقعیت نگه دارد. هرچه مسابقه طولانی‌تر بدون گل پیش برود، فشار بیشتری روی پرتغال وارد خواهد شد. در مقابل، تیم مارتینز تلاش می‌کند با مالکیت توپ بالا و جابه‌جایی‌های سریع خط حمله، دفاع متراکم حریف را از هم باز کند و خیلی زود کنترل بازی را به دست بگیرد.
پرتغال یکی از مدعیان صعود به عنوان صدرنشین گروه K محسوب می‌شود و از همان مسابقه نخست به دنبال ارسال یک پیام جدی به رقبای خود خواهد بود. تجربه بازیکنان، کیفیت خط میانی و حضور کریستیانو رونالدو باعث می‌شود که خروس‌های اروپا با اعتمادبه‌نفس بالایی وارد زمین شوند.
جمهوری دموکراتیک کنگو احتمالاً دقایقی از مسابقه را برای پرتغال دشوار خواهد کرد، اما حفظ این مقاومت برای ۹۰ دقیقه کار ساده‌ای نیست. اختلاف کیفیت فردی دو تیم در نهایت باید خودش را نشان دهد و همین مسئله می‌تواند سرنوشت مسابقه را تعیین کند.

دکمه بازگشت به بالا